Na het referendum: verkiezingen in Catalonië en Spanje

Het Catalaanse referendum van 1 oktober 2017 ligt achter ons en maakt inmiddels deel uit van de geschiedenisboekjes. Na een turbulente en spannende zondag luidt de vraag: wat nu? Eén gevolg lijkt wel zeker: verkiezingen, in Catalonië en misschien ook in Spanje.

 Mariano Rajoy gaat het me tegenspreken, maar het referendum over de Catalaanse onafhankelijkheid is een historisch feit. Met 38% was de opkomst niet eens zo laag, zeker niet in het licht van de omstandigheden gisteren. De uitslag is vertekend, ik las ergens dat 700.000 stemmen niet konden worden geteld wegens in beslag genomen. En uiteraard had ik graag de overige 62% gehoord. Maar dat mocht dus niet van Madrid.

 Wat nu? Dat is de grote vraag. Het kleine antwoord daarop luidt ‘verkiezingen’. Het Catalaanse parlement roept bijna zeker de onafhankelijkheid uit vandaag of morgen. Na de afhaspeling van de stapjes volgen verkiezingen in de nieuwe republiek. Maar ook indien Catalonië toch niet onafhankelijk wordt, volgen wellicht verkiezingen.

 De regering van Puigdemont had immers maar één bestaansreden: het referendum. Het regeerprogramma is uitgevoerd. Verkiezingen dus. Rara wie die gaat winnen na de vertoning van gisteren. De sluwe Catalanen hebben de mindset Madrid helemaal ontmaskerd en bovendien weten mee te sleuren in een propagandaslag waaruit Madrid gek genoeg enkel als winnaar had kunnen uitkomen indien het het referendum zelf had georganiseerd.

Rajoy
In Spanje is Rajoy vaak het mikpunt van spot, maar de man is een politieke haai.

 Maar niet alleen in Catalonië, ook in (de rest van) Spanje verwacht ik verkiezingen. Een van de analisten die gisteren voor El País tv het referendum van commentaar voorzag, merkte op dat de Spaanse partijvoorzitters verklaringen aflegden die hem vertelden dat ze al in verkiezingsmodus zaten. Een fout signaal, volgens de analist, want Spanje heeft net een regering van nationale eenheid nodig.

 De voornaamste reden waarom ook (de rest van) Spanje binnenkort naar de stembus moet, heet Mariano Rajoy. De Spaanse premier heeft compleet gefaald. Rajoys imago in Spanje was al slecht, de mensen lachen met hem en men wil hem al lang weg. Maar de Partido Popular gaat door zwaar water, geplaagd als ze is door corruptieschandalen, en Rajoy lijkt de enige standvastige in die woelige tijden (of misschien weet hij te veel over anderen om hem zomaar opzij te kunnen schuiven), al vermoed ik dat Soraya Sáenz de Santamaría Antón ook wel ambitie heeft.

Saenz
Soraya Sáenz

Maar met Catalonië heeft hij zijn hand overspeeld. Niet zozeer met het gewelddadige optreden van de politie, waar veel Spanjaarden best nog wel sympathie voor kunnen opbrengen, maar wel met het feit dat hij zijn belofte niet heeft kunnen waarmaken. Rajoy had immers gegarandeerd dat het referendum niet zou plaatsvinden. Dat is ook de reden waarom hij gisteren zei dat er geen referendum is geweest.

Uiteraard heeft het referendum wel degelijk plaatsgevonden. Dat is wat zijn politieke tegenstanders Rajoy zullen aanwrijven. Aan Spaansgezinde kant lees je veel reacties die zeggen dat Rajoy niet krachtdadig genoeg is opgetreden tegen de Catalaanse politieke leiders om te verhinderen dat het referendum zou kunnen plaatsvinden. Die lankmoedigheid kan Rajoy nu zijn politieke kop kosten.

 

Lees ook: Catalonië: een interne kwestie

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s