Over helden

Op de vrije tribune van Charlotte Vandycke in Knack valt wel het een en ander aan te merken. Zo spreekt ze uitsluitend over vluchtelingen terwijl er tussen die mensen zeker een deel “gewone” migranten zit. Ook hou ik er niet van dat ons verweten wordt negatief te staan tegenover mensen in nood, terwijl Europa en Vlaanderen uiteraard wél veel doen, zoals blijkt alleen al uit inzamelacties zoals 1212. Overigens zou ik wel eens willen lezen wat met al dat ingezameld geld precies gebeurt.

 Maar omdat ik niet altijd vanuit een defensieve ingesteldheid wil debatteren, concentreer ik me in deze bijdrage op de raakvlakken tussen Vandycke’s discours en mijn eigen opvattingen. Eerlijk is eerlijk: ik voelde me aangesproken door Moeten we ons schamen dat we mensen redden, dat we gastvrij en solidair zijn. Meer nog: met de essentie van Vandycke’s betoog ben ik het eens. Dat is niet moeilijk. Ooit is het misschien aan ons en alleen de goden weten wat we dan allemaal zullen doen voor onze kinderen.

 Ik heb begrip voor mensen die hun meest vertrouwde omgeving achterlaten en zich wagen in het onbekende in de hoop op iets beters. Evident is het allerminst. Moedig is het zeker. De beslissing om alles op te geven en te vertrekken, kan je gemakkelijk framen als een token van bewonderenswaardige daadkracht. Dit zijn in se geen mensen die bij de pakken blijven zitten. Daarbij maakt het mij niet uit of het om vluchtelingen dan wel migranten gaat, al behoeven beide categorieën mijns inziens niet dezelfde aanpak.

 Daarnaast heb ik er alle begrip voor dat vluchtelingen/migranten/ngo’s de EU verkiezen als bestemming, en niet dichterbij gelegen maar ongezellige plekken als Saoedi-Arabië of Libië. Ik ervaar de keuze voor de EU als een compliment en zelfs als een evidentie, want nergens is het beter leven dan bij ons. Als je dan toch alles moet opgeven voor een beter leven, dan kan je maar beter ineens naar de beste plek trekken. Al mag het EU-immigratiebeleid wel wat kordater en gestroomlijnder, vind ik. Overigens ben ik het wel met Armand Vervaeck eens dat de reddingsacties door ngo’s als Artsen Zonder Grenzen een politieke dimensie hebben en dat daar meer transparantie over mag komen.

Waar ik eveneens begrip voor heb, is de economisering van de vluchtelingen- en migratiestromen. Dat is een mooi woord voor mensensmokkel, wat op zijn beurt een lelijk woord is voor migratie-economie. Hoewel ik er niet aan twijfel dat er iets maffieus’ aan zit, lijkt de stroomlijning ervan me begrijpelijk en misschien zelfs wenselijk. In feite is dit gewoon een kwestie van vraag en aanbod. Wel ware het beter indien het de EU zelf was die de migratiestromen beheerde in plaats van dat over te laten aan allerlei dubieus volk.

 Het element uit Vandycke’s vrije tribune ik het meeste mee eens ben, is dat het belangeloos helpen van medemensen in nood een heldendaad is. Altruïsme en empathie zijn kernaspecten van ons mens-zijn. Daar is niks softs aan. Een uitgestoken hand zou nooit mogen bestraft worden, maar zou integendeel moeten worden geprezen als gebaar van bescheidenheid en als bron van inspiratie. Medelijden en mededogen zijn kwaliteiten, geen gebreken, en kunnen we alleen maar aanmoedigen. De bruggen die we daarmee slaan, kunnen nog van pas komen.

 Immers, ooit is het misschien aan ons.

Advertenties

2 Comments

  1. hey jorre, proficiat met je blog.
    ik deel je menselijke reactie op het leed dat vluchtelingen/migranten te beurt valt en de natuurlijke impuls om dan hulp te bieden. ik worstel onder andere met de volgende bedenkingen:
    – mag je een persoonlijke/individuele reactie extrapoleren naar een plicht als natie om bij te springen. ik bedoel dat als je persoonlijk wil helpen (vrije eigen keuze) en daar persoonlijke middelen wil aan spenderen (tijd, geld) is dat op zich perfect mogelijk; maar betekent dat dan dat een staat (België) dit ook moet doen.
    – Als een staat dat moet doen, in welke mate kan de aanwending van middelen dan beperkt worden tot bvb een bepaald bedrag/inspanning. België heft al zeer hoge belastingen en heeft nog een begrotingstekort. Moet zij dan blijven schulden aangaan om onbeperkt migranten te helpen (20.000 personen, dan 100.000 personen, dan 1.000.000 personen, en…). Mag er een grens zijn, en zo ja, waar leg je die. En wat zeg je dan tegen diegenen die dan niet meer mogen komen?

    Like

    1. Beste Mattias

      Bedankt voor je reactie. De vragen die je stelt, zijn relevant, vooral de tweede. Hieronder vind je mijn antwoorden.
      Je eerste vraag luidt of een staat verplicht zou moeten zijn het gedrag van haar individuele inwoners over te nemen. Wat mij betreft is het antwoord neen. Ten eerste bestaan er voldoende internationale verdragen en conventies die als leidraad kunnen dienen bij de omgang met vluchtelingen en migranten. Ten tweede lijkt het me onhaalbaar om de reacties van 11 miljoen individuen (in geval van België) op verzoenbare wijze te extrapoleren naar het niveau van de staat.
      Je tweede vraag bouwt voort op een ‘ja’ op de eerste vraag. Stel dat dat zo was, dan ben ik van mening dat de staatsinspanning nooit onbeperkt kan zijn. Wel integendeel. Op het niveau van de staat mag ons land bepalen hoeveel mensen het wenst op te vangen en aan welke voorwaarden. Op het niveau van het individu mag ons land (wat mij betreft) de toekenning van permanente verblijfsvergunningen afhankelijk maken van de invulling van een aantal voorwaarden die ruwweg neerkomen op het terugverdienen van de staatsinvestering binnen een redelijke termijn.
      Is dat voldoende antwoord op je vragen? Ik ben alleszins geen voorstander van een ongebreidelde import van onbekende profielen.

      Met vriendelijke groet
      Joris

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s