Cornwall : Duke or no Duke?

Het Graafschap Cornwall heeft als voornaamste opdracht het onderhoud van de “eldest living son of the monarch being heir to the throne”. Zo staat het in het Charter waarmee de Engelse koning Edward III op 17 maart 1337 de onafhankelijkheid van Cornwall erkende. Vandaag is die “eldest living son of the monarch being heir to the throne” de Engelse Prince Charles. De geschiedenis van de Duchy leert ons echter dat Prince Charles de uitzondering is.

John Kirkhope (2010*) onderzocht de implicaties van de formulering van Cornwalls voornaamste functie. Hieronder vertaal ik zijn bevindingen.

 

De intentie van het Charter was zeker om de eerstgeboren zoon van de monarch tot Graaf te laten slaan. Echter, het Charter ten spijt, maakte Edward III zijn kleinzoon Richard tot Graaf van Cornwall nadat hij troonopvolger was geworden door de dood van zijn vader Edward, ook al was Richard de kleinzoon (en dus niet de zoon) van de monarch en werd hem daarom het recht op de opbrengst van het graafschap ontzegd. Henry, de latere Henry VIII, werd Duke of Cornwall na de dood van zijn broer Arthur, ook al genoot hij evenmin de legale voordelen. Charles, de latere Charles I, werd eveneens Graaf van Cornwall na het overlijden van zijn oudere broer James I. Het is nu duidelijk dat de titel Duke of Cornwall overgaat naar de oudste levende zoon van de monarch, dus de troonopvolger, eerder dan naar de eerstgeboren zoon. Wanneer er geen mannelijke troonopvolger is, valt de titel terug op de (Engelse, JS) Kroon, evenwel zonder dat hij er ooit onderdeel van wordt. Om A L Rowse te citeren: ‘Misschien is er niet altijd een Graaf, maar er is wel altijd het Graafschap.’ Wanneer er geen Graaf is, wordt het Graafschap bestuurd door de Kroon en neemt de monarch de rol van Graaf op zich. Ook als de Graaf nog minderjarig is, treedt de monarch als zijn voogd op.

Een voorbeeld om deze vreemde overerfelijkheid te illustreren. Edward, de latere Edward VIII, was Duke of Cornwall tot hij koning werd in 1936. Toen hij aftrad, werd George VI koning. George’s dochter Elizabeth (II, de huidige koningin), is vrouwelijk en werd dus geen Graaf van Cornwall toen haar vader koning werd. Bijgevolg was er geen Graaf van Cornwall tussen 1936 tot de dood van George VI in 1952. Toen Elizabeth koningin werd, kreeg haar zoon Charles onmiddellijk de titel van Graaf van Cornwall. […] Aangezien Charles minderjarig was toen Elizabeth II de troon besteeg, kon hij niet de volle rechten van het graafschap genieten tot hij 21 werd in 1969. Kortom: tussen 1936 en 1969 was er in feite geen Graaf van Cornwall of de Graaf was minderjarig en gedurende die 33 jaar werd het Graafschap rechtstreeks beheerd door de Kroon of in naam van de Graaf. Indien Charles was gestorven voor zijn zoons geboren waren, dan was prins Andrew Graaf van Cornwall geworden. Indien Charles zou sterven voor hij zijn moeder kan opvolgen, dan wordt prins William géén Graaf van Cornwall, want niet de zoon van de monarch.

 Gedurende de 650 jaar sinds de oprichting van het Graafschap was er geen Graaf voor ongeveer de helft van de tijd en in de andere helft betrof het vaak een minderjarige. Tussen 1374 en 1714 was er enkel een volwassen Graaf gedurende in totaal 8 jaar.

 

Bron: Kirkhope, John (2010). “A mysterious, arcane and unique corner of our constitution”. The laws relating to the Duchy of Cornwall. In: Plymouth Law Review 1, 128-141.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s