Allah is de baas (2/2)

In een tweeluikje sta ik stil bij enkele profetische woorden van mijn 5-jarige zoon. Vorige zaterdag opende ik deel 1 met een ongewoon gesprek, gevolgd door de onmogelijkheid van religieuze kinderen. Vandaag sta ik in deel 2 stil bij de laatste zin van het gesprek.

Deel 2

Het confronterendste aan het korte gesprekje vond ik echter niet eens dat Allah de baas is, maar wel dat hij de baas is van de Marokkanen en niet van de Belgen. Ik kan me vergissen, maar die nagekwekte woorden wekken op zijn minst de suggestie dat de mensen die Mohamed hier napraat zichzelf geen Belgen beschouwen. Dat vind ik een teleurstellende en misschien zelfs ontmoedigende vaststelling, zeker als ik vooruitblik naar de toekomst. De ouders kiezen voor segregatie. Hopelijk vergis ik me.

10441003_10202541408276486_6373692814228356281_n-300x254
Sommige moslims geven deze indruk.

 Ik ben bang van niet. Want Mohamed, die zie je nooit als er iets gezamenlijks te doen is. Hoe vaak hebben wij al gehoord uit de mond van onze zoon: Mohamed niet. Mohamed komt niet naar het schoolfeest. Mohamed komt niet naar de restaurantdagen. Mohamed komt niet naar het verjaardagsfeestje waarop de hele klas is uitgenodigd. Mohamed heeft geen kerstkadootje ter waarde van 5 euro meegebracht. Van Mohamed was er niemand op het grootoudersfeest.

 Ik mag Mohamed niet veralgemenen, dat besef ik. Maar alleen al in de klas van mijn zoon zitten nog 2 andere “Mohameds”, kinderen van moslimouders die in geen velden of wegen te bekennen zijn wanneer er iets te doen is. Segregatie. Het voornaamste slachtoffer is Mohamed zelf, die ooit toch voor zichzelf een uitleg zal moeten verzinnen waarom híj altijd de afwezige is, die ooit zijn wereldbeeld zo zal moeten bijstellen dat zijn afzondering, door zijn ouders georganiseerd, erdoor gerechtvaardigd wordt. Ik heb medelijden met die kinderen.

13
Zoals alles is de islam een genuanceerd verhaal, in deze tijden evenwel moeilijk te verkopen.

Overigens, anders dan wat tegenwoordig bon ton is, geloof ik niet dat de islam per definitie iets kwaads is, maar dat het een religie is die zoals zovele andere doctrines en ideologieën non-religieuze en dus menselijke doelstellingen dient. Ook in de naam van mijn waarden zijn de grootste gruweldaden voltrokken en hoewel dat geen rechtvaardiging is voor misdaden in naam van baas Allah, dienen ze wel ter nuance.

 Wellicht ebt Allah vanzelf weer weg, zoals het meeste waarmee onze zoon naar huis komt na een tijdje wegdeemstert om plaats te maken voor iets anders. Ons huis is te cynisch opdat goden er zich lang op hun gemak zouden voelen, de enige geest die hier rondwaart, is de kritische. Nuance en terughoudendheid liggen in de lepel die onze kinderen elke dag te slikken krijgen. Dat en een peterpaniaanse interesse in de kosmos.

 Sowieso is in ons huis niet Allah, maar mama de baas.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s