De pyramidale mens

Nadat de benoeming van Sophie Dutordoir als CEO van de NMBS bekend werd, ontstond er in onze altijd licht overspannen media wat getier over de koehandel die met die benoeming gepaard ging. In ruil voor Dutordoir, die een CD&V-etiket zou hebben, zou voornamelijk de N-VA andere posten bedongen hebben. John Crombez, die ik meestal wel weet te pruimen, maakte geen al te geloofwaardige beurt met zijn suggestie om politieke benoemingen bij wet te verbieden. Als reactie schreef Stefaan Michielsen van De Tijd een sterk editoriaal over politieke benoemingen.

 Ik voeg er zelf nog twee dingen aan toe.

 Ten eerste wil ik de essentie van politiek onderstrepen: macht. En macht verwerf je niet met de praktische huldiging van allerlei romantische principes. Macht verwerf je door zoveel mogelijk pionnen op het spelbord te hebben, zodanig dat als de teerlingen geworpen worden, je meer kans hebt om te winnen. Het is bovendien niet omdat je tegen oorlog bent, dat je je leger moet afschaffen. Eerder integendeel.

 Daarbij ben ik van mening, anders dan Stefaan Michielsen, dat politieke benoemingen wel degelijk nuttig zijn om partijmensen te belonen of onschadelijk te maken. Ik las dat het niet van Sophie Dutordoir zal afhangen of de NMBS een performant bedrijf wordt, daarvoor is haar macht te beperkt. Als dat klopt, dan maakt het niet uit wie in die stoel zit. Elk van ons kent trouwens wel leidinggevenden die onbekwaam, maar tegelijkertijd ook onschadelijk zijn.

 Dat brengt me bij mijn tweede toevoeging. Politieke benoemingen bestaan overal, ook al noemen we ze niet zo. Ook in de bedrijfswereld vinden we in de hogere kringen facties en strekkingen. Ook in de privé-sector omringen leidinggevenden zich bij voorkeur met mensen die ze nuttig achten voor hun eigen doelstellingen, waarbij een proeve van competentie niet altijd de voornaamste voorwaarde is.

In elk bedrijf waar ik werkte werden met de grootste fantasie functies gecreëerd en verzonnen om vrienden, geliefden of professionele lijfeigenen toch maar aan boord te houden of te krijgen. Zelf werkte ik ooit voor een manager voor wie het voornaamste selectiecriterium bestond uit de voetbalploeg waarvoor je supporterde. Wie zich paars en wit bekende, had een streepje voor. Je kan dat verwerpelijk vinden, maar wellicht is het vooral menselijk en mensen zijn nu eenmaal pyramidaal.

 Zelf ben ik eerder voorstander van het tegenovergestelde van een verbod op politiek gekleurde benoemingen: politiek benoemen waar dat nodig geacht wordt, maar met duidelijke vermelding van de politieke kleur erbij. Zoals bij de rechters van het Supreme Court in de Verenigde Staten. In elk geval weten we nu wat ons te wachten staat de komende jaren met een CD&V’ster aan het hoofd: de trein komt enerzijds wel, anderzijds niet zo.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s